Kiingereza cha Kale

Kiingereza cha Kale (Englisċ, "lugha ya Kiingereza") kilikuwa lugha ya Kijerumani cha Magharibi iliyozungumzwa Uingereza tangu uhamiaji wa Waanglo-Saksoni (karne ya 5 BK) hadi karibu mwaka 1100, ambapo baadaye athari za Kifaransa na Kinordiki kutokana na Ushindi wa Wanormani (1066) zilichochea mageuzi yake kuwa Kiingereza cha Kati (enm). Mkusanyiko mkuu wa fasihi ya Kianglo-Saksoni unajumuisha Beowulf, Tarihi ya Kianglo-Saksoni, Kitabu cha Exeter, Kitabu cha Vercelli, na Historia ya Kikanisa ya Bede (asili ya Kilatini ikiwa na tafsiri ya Kiingereza cha Kale cha lahaja ya Wessex iliyofanywa na duara la Alfred Mkuu, karne ya 9-10). Kiingereza cha Kale kinaonyesha sifa za kawaida za Kijerumani: makundi ya vitenzi imara/dhaifu, kesi nne (nomino/mtendwa/milki/mtendewa), jinsia ya kisarufi (mwanaume/mwanamke/sina jinsia). Utafiti wa kisasa umejikita hasa kwenye kiwango cha fasihi cha Kisaksoni cha Magharibi (lahaja ya Wessex; taz. Mitchell & Robinson 1992).