ภาษาเตรกามี

ภาษาเตรกามี (Trēgāmī แปลว่า "ผู้คนแห่งสามหมู่บ้าน") เป็นภาษากลุ่มนูริสถานในตระกูลย่อยนูริสถานอันเล็กภายในสาขาอินโด-อิเรเนียน มีผู้พูดราว 3,500 คนในหุบเขาเตรกามในจังหวัดนูริสถาน ประเทศอัฟกานิสถาน ตระกูลนูริสถาน (กาตี ไวกาลี เตรกามี อัชคุน ปราสุน รวม 5 ภาษา มีผู้พูดทั้งสิ้นราว 125,000 คน) มีลักษณะเด่นที่ทำให้แตกต่างจากทั้งสาขาอินโด-อารยันและอิเรเนียน กล่าวคือ ชุดเสียงกักเสียดแทรกและเสียงเสียดแทรกอันเป็นเอกลักษณ์ซึ่งพัฒนามาจากเสียงเพดานแข็งของภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม อันเป็นลักษณะโบราณที่ทำให้กลุ่มนูริสถานต่างจากอีกสองสาขา พร้อมทั้งระบบสระอันเป็นเอกลักษณ์ ไวยากรณ์อ้างอิงของมอร์เกนสตีเยร์เนอ ปี ค.ศ. 1973 (Notes on Tregami) เป็นเอกสารพื้นฐาน บริบททางศาสนา: ชาวนูริสถานเปลี่ยนจากความเชื่อกาฟิร (ก่อนอิสลาม) มานับถือศาสนาอิสลามในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังจากที่อัฟกันพิชิต "กาฟิริสถาน"