ภาษาฟริเซียนเหนือ

ภาษาฟริเซียนเหนือ (Frasch ในสำเนียงมูริง) เป็นภาษากลุ่มเจอร์แมนิกตะวันตกในสาขาฟริเซียน มีผู้พูดราว 10,000 คนทั่วหมู่เกาะฟริเซียนเหนือและในเขตนอร์ดฟรีสลันด์ (Nordfriesland) รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ประเทศเยอรมนี เป็นหนึ่งในสามภาษาฟริเซียนที่ยังหลงเหลืออยู่ (ร่วมกับภาษาฟริเซียนตะวันตก fy ในเนเธอร์แลนด์ และภาษาฟริเซียนซาเทอร์ลันด์ stq ในรัฐโลว์เออร์แซกโซนี) ในเชิงภาษาศาสตร์ ภาษาฟริเซียนเหนือแบ่งออกเป็นสำเนียงดั้งเดิมเก้าสำเนียงที่แตกต่างกันอย่างมาก ได้แก่ เซิลริง (Söl'ring, เกาะซิลท์), เฟริง (Fering, เกาะเฟอร์), เออมรัง (Öömrang, เกาะอัมรุม), ฮาลุนเดอร์ (Halunder, เกาะเฮ็ลโกลันด์), มูริง (Mooring, แผ่นดินใหญ่) และอื่น ๆ จนถึงขั้นที่ความเข้าใจกันระหว่างสำเนียงบนเกาะกับสำเนียงบนแผ่นดินใหญ่มีจำกัด ภาษานี้ยังคงรักษาลักษณะแองโกล-ฟริเซียนเก่าแก่ไว้ (การกลายเสียงสว่างแบบแองโกล-ฟริเซียน การกลายเป็นเสียงเพดานแข็งของเสียงเพดานอ่อนหน้าสระหน้า) ซึ่งร่วมกันกับภาษาอังกฤษเก่า สถาบัน Nordfriisk Instituut ในเมืองเบรดชเตดท์เป็นองค์กรหลักด้านการบันทึกเอกสารและการฟื้นฟูภาษานับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965