ภาษาทิฟ

ภาษาทิฟ (Tiv) เป็นภาษาหลักของกลุ่มชาติพันธุ์ทิฟ ซึ่งเป็นประชากรที่ไม่ใช่เฮาซา-ฟูลานีที่ใหญ่ที่สุดในไนจีเรียตอนกลาง มีผู้พูดราว 5 ล้านคน กระจุกตัวอยู่ในรัฐเบนูเอ บริเวณกโบโกและมาคูร์ดี ในเชิงภาษาศาสตร์ ภาษาทิฟอยู่ในกลุ่มย่อยทิฟอยด์ (Tivoid) ของกลุ่มบันทอยด์ (Bantoid) (สาขาพี่น้องกับกลุ่มภาษาบันตู) แต่ภาษาทิฟอยด์อื่น ๆ ส่วนใหญ่อยู่ในแคเมอรูน ทำให้ภาษาทิฟโดดเดี่ยวในเชิงภูมิศาสตร์ภายในกลุ่มย่อยของตน ภาษาทิฟมีลักษณะแบบไนเจอร์-คองโกดั้งเดิม ได้แก่ ระบบประเภทคำนาม (~10 ประเภท) ความเป็นภาษาวรรณยุกต์ (3 เสียงวรรณยุกต์พร้อมปรากฏการณ์ downstep) และลำดับองค์ประกอบแบบ SVO พจนานุกรม Tiv-English Dictionary ของ Abraham (1940) ยังคงเป็นเอกสารอ้างอิงพื้นฐาน ภาษาทิฟมีประเพณีทางวรรณกรรมที่เข้มแข็งมาตั้งแต่ทศวรรษ 1930 โดยมีผลงานสำคัญรวมถึงพันธสัญญาใหม่ภาษาทิฟ (1936) และหนังสือพิมพ์ภาษาทิฟ "Tion"