ภาษาซามัว

ภาษาซามัว (Gagana Sāmoa; ISO 639-1: sm) เป็นภาษาโปลินีเซียในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ใช้พูดเป็นหลักในรัฐเอกราชซามัว อเมริกันซามัว และชุมชนผู้พลัดถิ่น เขียนด้วยอักษรละติน โดยเครื่องหมายมาครอนแสดงความยาวของสระ ส่วน koma liliu (ʻ) แสดงเสียงกักที่เส้นเสียงซึ่งเป็นหน่วยเสียง และความแตกต่างทั้งสองอย่างสามารถเปลี่ยนความหมายได้ ภาษาซามัวมีการสลับทำเนียบภาษาพูดแบบ T/K ที่ขึ้นกับบริบททางสังคม กล่าวคือ คำพูดที่ระมัดระวังและเป็นทางการมักคง /t/ และ /n/ ไว้ ส่วนภาษาพูดกันเองมักออกเสียงที่สอดคล้องกันเป็น /k/ และ /ŋ/ ทั้งนี้เป็นความต่างด้านลีลาการพูด ไม่ใช่ความต่างของวิธีบันทึกเสียง อนุประโยคพื้นฐานมักเรียงแบบกริยา–ประธาน–กรรม และคำสรรพนามแยกบุรุษที่หนึ่งแบบรวมผู้ฟังกับไม่รวมผู้ฟัง รวมทั้งแยกเอกพจน์ ทวิพจน์ และพหูพจน์ การแสดงความเป็นเจ้าของใช้ชั้น a และ o ที่ตรงข้ามกัน และการซ้ำคำเป็นกระบวนการสร้างคำที่ใช้ได้อย่างมีผลิตภาพ