ภาษานาวาต

นาวัต (Nawat หรือเรียกอีกชื่อว่า ปิปิล Pipil โดยมีชื่อเรียกตนเองว่า Nawat) เป็นภาษานาวาในตระกูลภาษายูโต-แอซเทกัน สืบเชื้อสายจากผู้อพยพที่พูดภาษานาวัตล์คลาสสิก ซึ่งเคลื่อนย้ายลงใต้จากเม็กซิโกตอนกลางมายังเอลซัลวาดอร์เมื่อราวปี ค.ศ. 800-900 ชาวปิปิลผู้พูดภาษานาวัตได้รักษาภาษาพื้นเมืองของตนไว้เป็นเวลา 800 ปี ก่อนที่จะได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากการสังหารหมู่ลามาตันซา (La Matanza) ในปี ค.ศ. 1932 ซึ่งรัฐบาลเอลซัลวาดอร์ได้สังหารชนพื้นเมืองประมาณ 10,000 ถึง 40,000 คน หลายคนเป็นผู้พูดภาษานาวัต หลังปี ค.ศ. 1932 ผู้พูดภาษานาวัตที่รอดชีวิตได้ปกปิดอัตลักษณ์และภาษาพื้นเมืองของตนเพื่อความปลอดภัย นำไปสู่การเปลี่ยนภาษาเกือบสมบูรณ์ ปัจจุบันเหลือผู้พูดได้อย่างคล่องแคล่วเพียงราว 500 ถึง 2000 คน ซึ่งแทบทั้งหมดเป็นผู้สูงอายุ ความพยายามฟื้นฟูตั้งแต่ทศวรรษ 1990 ได้แก่ โครงการการศึกษาสองภาษา หลักสูตรปริญญาภาษานาวัตของมหาวิทยาลัยดอนบอสโก (Don Bosco University) และโครงการฟื้นฟูวัฒนธรรมนาวัตของ IRIN-USAID ในเชิงภาษาศาสตร์ ภาษานาวัตยังคงรักษาลักษณะของภาษานาวัตล์ยุคหลังคลาสสิกที่ไม่ปรากฏในรูปแปรของภาษานาวัตล์เม็กซิกันสมัยใหม่