ภาษาฮีบรู

หรือเรียกว่า: Hebrew, Ivrit

ภาษาฮีบรู (עברית, Ivrit) เป็นภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือในกลุ่มคานาอัน และเป็นภาษาหลักของอิสราเอลที่มีสถานะทางการ ภาษานี้ใช้พูดในสมัยโบราณ ก่อนจะค่อย ๆ เลิกเป็นภาษาพูดประจำวันโดยทั่วไปของชุมชนในช่วงคริสต์ศตวรรษแรก ๆ แต่ยังใช้อย่างต่อเนื่องในคำสวด การศึกษา วรรณกรรม และจดหมายของชาวยิว ดังนั้นการเรียกเพียงว่าเป็น “ภาษาตาย” จึงบดบังประวัติศาสตร์ส่วนนี้ ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้พูดและสถาบันในชุมชนยิชูฟได้ขยายภาษาฮีบรูให้ใช้กับชีวิตสมัยใหม่ จนกลายเป็นภาษาพูดร่วมของชุมชนและต่อมาเป็นภาษาของรัฐ ภาษาฮีบรูสมัยใหม่เขียนด้วยอักษรฮีบรูจากขวาไปซ้าย โดยปกติไม่ใส่เครื่องหมายสระ และผสานระบบรากศัพท์กับแบบคำที่สืบทอดจากภาษาเซมิติกเข้ากับคำศัพท์และโครงสร้างจากชั้นภาษาทางประวัติศาสตร์และการสัมผัสภาษาหลายแหล่ง