ภาษาอาหรับ (ซาอุดีอาระเบีย)

ภาษาอาหรับนัจญ์ดีเป็นกลุ่มภาษาถิ่นอาหรับคาบสมุทรที่มีศูนย์กลางบนที่ราบสูงนัจญ์ดในภาคกลางของซาอุดีอาระเบีย รวมทั้งริยาด กอซิม และฮาอิล กลุ่มย่อยสำคัญมักแบ่งเป็นแบบเหนือ กลาง ผสมเหนือ–กลาง และใต้ จึงไม่มีการออกเสียงแบบเดียวที่เป็นตัวแทนของผู้พูดทั้งหมด ลักษณะร่วมที่ค่อนข้างอนุรักษนิยมได้แก่ การออกเสียง /q/ ในอดีตเป็น [ɡ] การคงพยัญชนะระหว่างฟันไว้ในคำจำนวนมาก และรูปแบบ gahawa ซึ่งมี [a] สั้นปรากฏหลังพยัญชนะลำคอในโครงสร้างพยางค์บางแบบ ส่วนบางภาษาถิ่นยังเปลี่ยน /k/ และ /ɡ/ เป็นเสียงกักเสียดแทรกในสภาพแวดล้อมเฉพาะ วิทยาหน่วยคำของคำกริยาบ่งชี้บุรุษ เพศ พจน์ กาล และการณ์ลักษณะ และปัจจัยสรรพนามเกาะกับคำนาม คำบุพบท และคำกริยา ภาษานัจญ์ดีใช้พูดในชีวิตประจำวันเป็นหลัก ส่วนภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ซึ่งปกติเขียนด้วยอักษรอาหรับใช้ในการเขียนแบบเป็นทางการและการสื่อสารราชการ