ต็อกพิซิน

ต็อกพิซิน ("ภาษาพิดจิน") เป็นภาษาที่ใช้แพร่หลายที่สุดในบรรดาภาษาราชการสามภาษาของปาปัวนิวกินี (ร่วมกับภาษาอังกฤษและภาษาฮีรีโมตู) มีผู้พูดรวมราว 4 ล้านคน แต่มีเพียงราว 150,000 คนที่ใช้เป็นภาษาแม่ ที่เหลือใช้เป็นภาษากลางอันสำคัญยิ่งทั่วปาปัวนิวกินีซึ่งมีภาษาพื้นเมืองกว่า 800 ภาษา ภาษานี้เป็นส่วนหนึ่งของสายต่อเนื่องพิดจินเมลานีเซีย (เป็นภาษาพี่น้องกับภาษาบิสลามาในวานูอาตูและภาษาปิจินในหมู่เกาะโซโลมอน) และถือกำเนิดขึ้นในไร่เพาะปลูกบนหมู่เกาะบิสมาร์กในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระหว่างยุคอาณานิคมเยอรมัน (ค.ศ. 1884–1914) มันยังคงคำยืมจากภาษาเยอรมันไว้ เช่น raus ("ออกไป") แต่คำที่หมายถึง "เครื่องบิน" อย่าง balus นั้นไม่ได้มาจากภาษาเยอรมัน หากมาจากภาษาโตไล (คูอานูอา) ซึ่งเดิมใช้เรียกนกพิราบชนิดหนึ่งแล้วนำมาใช้ในความหมายใหม่ ภาษาโตไล (คูอานูอา) ในตระกูลออสโตรนีเซียนได้ให้พื้นฐานทางไวยากรณ์เป็นส่วนใหญ่ ภาษานี้ได้รับการทำให้เป็นมาตรฐานด้วยอักขรวิธีเมทอดิสต์ในปี ค.ศ. 1956 และได้รับการรวบรวมไว้ในพจนานุกรมมิฮาลิช จาการันดา ปี ค.ศ. 1971 หนังสือพิมพ์วันต็อก นิวสเปปา (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970) เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ฉบับสำคัญ และวิทยุกระจายเสียงภาษาต็อกพิซินพร้อมทั้งฉบับแปลพระคัมภีร์ได้ทำให้ภาษานี้กลายเป็นสื่อกลางระหว่างชาติพันธุ์โดยพฤตินัยของปาปัวนิวกินี