อาหรับ (เลบานอน)

ภาษาอาหรับเลบานอนเป็นกลุ่มภาษาอาหรับแบบเลแวนต์ที่ใช้ทั่วเลบานอน มิได้จำกัดอยู่เพียงภาษาพูดในเมืองเบรุต การออกเสียงแตกต่างตามภูมิภาคและชุมชน ในภาษาพูดแบบเมืองจำนวนมาก qāf ในอดีตมักออกเสียงเป็น [ʔ] ส่วน jīm เป็น [ʒ] และ /a/ ท้ายคำมักยกสูงเข้าใกล้ [e] ขณะที่รูปแปรชนบทและรูปแปรอื่นอาจใช้เสียงสะท้อนต่างออกไป เช่นเดียวกับภาษาพูดเลแวนต์อื่น ภาษานี้สูญเสียวิภัตติการกของภาษาอาหรับคลาสสิกไปเกือบหมด และใช้คำช่วยกับคำเกาะบ่งชี้กาล การณ์ลักษณะ การปฏิเสธ การครอบครอง และกรรม คำศัพท์มีภาษาอาหรับเป็นแกนร่วมกับอิทธิพลจากการสัมผัสกับภาษาแอราเมอิกมาแต่เก่า และมีคำยืมจำนวนมาก โดยเฉพาะจากภาษาตุรกี ฝรั่งเศส และอังกฤษ ภาษานี้เป็นภาษาหลักของการสนทนาไม่เป็นทางการและสื่อบันเทิงจำนวนมาก ส่วนภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ใช้ในการเขียนแบบเป็นทางการ ภาษาอาหรับเป็นภาษาประจำชาติและภาษาราชการเพียงภาษาเดียวของเลบานอน ส่วนภาษาฝรั่งเศสใช้ได้ในกรณีที่กฎหมายกำหนด