ภาษาวอเลอัย

ภาษาวอเลเอเป็นภาษาในกลุ่มชูกิกแกนกลางของสาขาโอเชียเนียในตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้บนเกาะวอเลเอ เอออริปิก ฟาเราเลป อิฟาลิก เอลาโต และลาโมเตรกในรัฐยาป สหพันธรัฐไมโครนีเซีย รวมทั้งในชุมชนผู้ย้ายถิ่น งานภาคสนามล่าสุดประเมินว่ามีผู้พูด 3,000–6,000 คน และระบุภาษาย่อยใกล้ชิดกันหกแบบตามแต่ละอะทอลล์ การถ่ายทอดยังเข้มแข็งบนเกาะรอบนอก ซึ่งเด็กเรียนภาษาวอเลเอเป็นภาษาแรกและใช้เป็นภาษาหลักในชีวิตประจำวันเกือบทุกด้าน งานวิจัยล่าสุดจึงไม่จัดว่าเป็นภาษาใกล้สูญ ภาษานี้มีระบบสระที่หลากหลาย ลักษณนามสำหรับจำนวนและการครอบครอง และลำดับคำยืดหยุ่นแต่เน้นแบบผู้กระทำ–กริยา–ผู้รับ การเขียนสมัยใหม่ใช้อักขรวิธีอักษรละติน ส่วนอักษรพยางค์พื้นเมืองซึ่งเคยใช้เป็นหลักเพื่อการตกแต่งและพิธีกรรมได้สูญหายไปเกือบหมดในปลายศตวรรษที่ 20