ภาษามลายูมาลูกูเหนือ

ภาษามลายูโมลุกกะเหนือ (ชื่อเรียกตนเองว่า Bahasa Pasar Ternate "ภาษาตลาดของเตอร์นาเต") เป็นภาษาติดต่อที่มีภาษามลายูเป็นฐานของหมู่เกาะมาลูกู มีผู้ใช้เป็นภาษาแม่ (L1) ราว 700,000 คน และใช้เป็นภาษาที่สอง (L2) ประมาณ 1 ล้านคนในจังหวัดมาลูกูเหนือทางตะวันออกของอินโดนีเซีย ภาษานี้สืบทอดมาจากภาษามลายูทางการค้าที่พ่อค้าเครื่องเทศแห่งมาลูกูและรัฐสุลต่านเตอร์นาเต (หนึ่งในสี่รัฐสุลต่านเครื่องเทศหลักของมาลูกู ร่วมกับตีโดเร บาจัน และไจโลโล) ใช้กันมาตั้งแต่อย่างน้อยคริสต์ศตวรรษที่ 14 รัฐสุลต่านเตอร์นาเตเป็นมหาอำนาจสำคัญในภูมิภาคในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ระหว่างการค้าเครื่องเทศของยุโรป และอิทธิพลของรัฐนี้ทำให้ภาษามลายูกลายเป็นภาษากลางของภูมิภาค ค่อย ๆ เข้าแทนที่กลุ่มภาษาฮัลมาเฮราพื้นเมืองที่เกี่ยวข้องกับภาษาปาปัว (ตระกูลปาปัวตะวันตก) และกลุ่มภาษาออสโตรนีเซียที่เกี่ยวข้องกับภาษาซาฮู ปัจจุบัน ภาษามลายูโมลุกกะเหนือเป็นภาษากลางที่มีอิทธิพลครอบงำทั่วทั้งมาลูกูเหนือ โดยมีการถ่ายทอดข้ามรุ่นอย่างแข็งขันและชุมชนผู้พูดในเมืองที่มีชีวิตชีวา