ภาษาอาร์เรินเตตะวันออก

ภาษาอาร์เรินเตตะวันออก (ชื่อที่เรียกตนเองว่า มปาร์นต์เว อาร์เรินเต ตามชื่อของชาวอะบอริจินที่ใช้เรียกเมืองอลิซสปริงส์) เป็นภาษาตระกูลปามา-ญุงกันในสาขาย่อยอารันดิก มีผู้พูดราว 4,000 คนในภูมิภาคอลิซสปริงส์ของออสเตรเลียตอนกลาง ชาวมปาร์นต์เว อาร์เรินเต เป็นเจ้าของดั้งเดิมของอลิซสปริงส์ โดยได้ครอบครองเทือกเขาแมคดอนเนลล์และดินแดนโดยรอบมาอย่างน้อย 30,000 ปี ในเชิงภาษาศาสตร์ ภาษาอาร์เรินเตตะวันออกมีชื่อเสียงในด้านการจำแนกประเภทภาษาเนื่องจากระบบเสียงที่ผิดปกติอย่างยิ่ง กล่าวคือ มีหน่วยเสียงพยัญชนะเพียง 14 หน่วย แต่มีโครงสร้างพยางค์ที่ซับซ้อนมาก อีกทั้งยังมีลักษณะที่หาได้ยากในเชิงการจำแนกประเภท ได้แก่ เสียงนาสิกที่นำหน้าด้วยเสียงกัก และพยัญชนะริมฝีปาก-เพดานอ่อน แม้จะมีประวัติการติดต่อกับชาวยุโรปมาอย่างยาวนานตั้งแต่ทศวรรษ 1860 แต่ชาวอาร์เรินเตก็ยังคงรักษาการถ่ายทอดระหว่างรุ่นไว้ได้อย่างเข้มแข็ง และภาษานี้เป็นหนึ่งในภาษาพื้นเมืองที่มีชีวิตชีวามากกว่าภาษาอื่นในออสเตรเลียตอนกลาง