ภาษาคาม

ภาษาทิเบตคามส์เป็นหนึ่งในสามกลุ่มภาษาถิ่นทิเบตหลัก (ร่วมกับกลุ่มกลาง/อูจัง bo และอัมโด) พูดกันทั่วทิเบตตะวันออก (ภูมิภาคคาม) เสฉวนตะวันตก (การ์เซและเหลียงซานตอนเหนือ) ยูนนานตะวันตกเฉียงเหนือ (ตี๋ชิ่ง) และชิงไห่ตะวันออกเฉียงใต้ (อวี้ชู่) — ภูมิภาคที่ราบสูงอันกว้างใหญ่ซึ่งชาวคัมปาได้พัฒนาวัฒนธรรมการขี่ม้าอันโดดเด่นและความเป็นอิสระทางประวัติศาสตร์ ในเชิงสัทวิทยามีความอนุรักษนิยมมากกว่าทิเบตกลางในการคงกลุ่มพยัญชนะต้นที่สูญหายไปในภาษาพูดลาซา แต่มีนวัตกรรมในการพัฒนาวรรณยุกต์ ใช้อักษรทิเบตทางวรรณกรรมร่วมกับภาษามาตรฐาน แต่แตกต่างกันอย่างมากในการออกเสียง จึงจำเป็นต้องมีผู้แปลที่ผ่านการฝึกฝนระหว่างภาษาถิ่นในบริบทการพูด