ภาษาสิกขิม

ภาษาสิกขิม (Drenjongke แปลว่า "ภาษาของเดรนจง/สิกขิม") เป็นภาษาทิเบตกลางที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาซองคา (dz) ของภูฏานและกลุ่มภาษาบุมทัง ชาวสิกขิม (ภูเทีย) เป็นลูกหลานของการอพยพของชาวทิเบตเข้าสู่สิกขิมตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 เป็นต้นมา ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการให้เป็นหนึ่งใน 11 ภาษาประจำรัฐของสิกขิมภายใต้ชื่อ "ภูเทีย" สามารถเข้าใจซึ่งกันและกันได้ในระดับมากกับภาษาทิเบตมาตรฐาน (bo) และภาษาซองคา