อังกฤษ (มาเลเซีย)

ภาษาอังกฤษมาเลเซีย (MyE; รหัสภาษา en-MY) ครอบคลุมรูปแปรภาษาอังกฤษที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในฐานะภาษาที่สองหรือภาษาเสริมทั่วสังคมพหุภาษาของมาเลเซีย ภาษานี้พัฒนาขึ้นเป็นหลักจากภาษาอังกฤษแบบบริติชสมัยอาณานิคมผ่านการสัมผัสกับภาษามลายู ภาษากลุ่มจีน ภาษาทมิฬ และภาษาอื่น การใช้ภาษามีตั้งแต่ภาษาอังกฤษมาตรฐานมาเลเซียแบบทางการซึ่งยังใกล้เคียงบรรทัดฐานสากลและบริติช ไปจนถึงรูปพูดเฉพาะถิ่นที่มักเรียกว่า Manglish ผู้พูดเปลี่ยนระดับภาษาได้ตามบริบท ส่วนอะโครเล็กต์ เมโซเล็กต์ และบาซิเล็กต์เป็นจุดเชิงพรรณนาบนความต่อเนื่องนี้ การออกเสียงมักไม่ออกเสียง r หลังสระและมีจังหวะค่อนข้างเน้นพยางค์ อาจลดรูปกลุ่มพยัญชนะท้ายและพ่นลมเสียงกักไม่ก้องเบาลง แต่แบบแผนต่างกันตามภูมิภาค ชาติพันธุ์ ความชำนาญ และระดับความเป็นทางการ ภาษาพูดใช้คำศัพท์ท้องถิ่นและคำอนุภาคแสดงท่าที เช่น lah, meh และ lor ภาษามลายูเป็นภาษาประจำชาติและภาษาราชการ ขณะที่ภาษาอังกฤษยังมีบทบาทเด่นในการค้า อุตสาหกรรม การศึกษาระดับสูงและเอกชน วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสื่อ