ภาษาจีอาจีอา

ภาษาเจียเจีย (Bahasa Ciacia หรือภาษาบูตนใต้) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนในกลุ่มย่อยมูนา-บูตน มีผู้พูดราว 80,000–105,000 คนบริเวณเมืองเบาเบาทางตอนใต้ของเกาะบูตนในจังหวัดซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศอินโดนีเซีย ในทางเสียงวิทยาถือว่าเป็นแบบฉบับของภูมิภาคนี้ คือ สระห้าเสียง เสียงกักที่เส้นเสียงซึ่งเป็นหน่วยเสียง (เขียนด้วยเครื่องหมายอะพอสทรอฟี เช่นใน ka'ana 'บ้าน' และ we'e 'น้ำ') ชุดเสียงกักที่มีเสียงนาสิกนำ และเสียงระเบิดเข้า /ɓ/ กับ /ɗ/ ที่การสะกดด้วยอักษรละตินทั่วไปเขียนเพียงเป็น b และ d ภาษานี้มีชื่อเสียงไปทั่วโลกในปี 2009 เมื่อเบาเบาเริ่มสอนภาษานี้ด้วยอักษรฮันกึลของเกาหลี โดยฟื้นชามอที่เลิกใช้แล้วอย่าง ᄫ ขึ้นมาใช้แทนเสียงเสียดแทรกริมฝีปากทั้งสองที่ภาษาเกาหลีไม่มี โครงการนี้เล็กกว่าชื่อเสียงของมันมากมาโดยตลอด อักษรฮันกึลถูกใช้เพียงในโรงเรียนและป้ายถนนของไม่กี่ตำบลย่อยเท่านั้น ไม่เคยได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ และงานเขียนภาษาเจียเจียส่วนใหญ่อย่างท่วมท้นยังคงใช้อักษรละติน ผู้พูดส่วนใหญ่ใช้สองภาษาควบคู่กับภาษาอินโดนีเซีย และหลายคนยังใช้ภาษาโวลิโอที่เป็นญาติใกล้ชิดด้วย