ภาษากัคชิเกล

ภาษากักชิเกล (ISO 639-3: cak) เป็นภาษามายาที่ใช้เป็นหลักในที่ราบสูงตอนกลางของกัวเตมาลา โดยเฉพาะจังหวัดชิมัลเตนังโก ซากาเตเปเกซ โซโลลา และจังหวัดใกล้เคียง ภายในสาขากีเช ภาษานี้ใกล้ชิดกับตซูตูฮิลเป็นพิเศษและห่างจากกีเชมากกว่า ขณะเดียวกันกักชิเกลเองก็มีความต่างด้านภาษาถิ่นมาก ไวยากรณ์มีการจัดแนวแบบการกผู้กระทำ–สัมบูรณ์ สัณฐานวิทยากริยาหลากหลาย และลำดับพื้นฐานที่กริยานำหน้าซึ่งยืดหยุ่นมาก ระบบพยัญชนะมีเสียงกักและเสียงกักเสียดแทรกแบบช่องเสียง อักขรวิธีละตินมาตรฐานที่สถาบันภาษามายาแห่งกัวเตมาลาส่งเสริม ใช้เครื่องหมายคล้ายอะพอสทรอฟีบอกการใช้ช่องเสียง กฎหมายภาษาชาติ ค.ศ. 2003 รับรองกักชิเกลเป็นหนึ่งในภาษาชาติมายาและสนับสนุนการใช้สาธารณะ พงศาวดารกักชิเกลยุคอาณานิคมที่มักเรียก Annals of the Kaqchikels เป็นเอกสารประวัติศาสตร์สำคัญ ส่วนการศึกษาสองภาษา การพิมพ์ ดนตรี และโครงการชุมชนช่วยการสืบทอดท่ามกลางแรงกดดันจากสเปน