ภาษาขีตัน

ภาษาคีตันเป็นภาษาในกลุ่มพารามองโกลิกที่สูญแล้ว เคยใช้พูดโดยชาวคีตันในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือและใช้ในราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 907–1125) ส่วนความสัมพันธ์ที่แน่นอนกับภาษามองโกลิกยังเป็นหัวข้อวิจัยทางภาษาศาสตร์ประวัติ ภาษาได้รับการบันทึกด้วยระบบอักษรต่างกันสองระบบซึ่งสร้างต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10 ได้แก่ อักษรคีตันใหญ่ที่ได้รับอิทธิพลจากอักษรจีนใน ค.ศ. 920 และอักษรคีตันเล็กซึ่งมีโครงสร้างต่างออกไปในราว ค.ศ. 925 อักษรทั้งสองยังใช้ต่อหลังสมัยเหลียวในราชวงศ์จินและเหลียวตะวันตก โดยเฉพาะในจารึกที่ระลึกและจารึกบนหลุมศพ ทั้งสองระบบยังถอดความไม่ได้ทั้งหมด อักษรเล็กจัดเครื่องหมายรวมเป็นกลุ่มและรักษาข้อมูลเสียงที่กู้คืนได้มากกว่า ส่วนอักษรใหญ่จำนวนมากยังตีความยาก ถึงกระนั้น จารึกที่เหลืออยู่ก็ให้หลักฐานเกี่ยวกับคำศัพท์ ไวยากรณ์ ชื่อบุคคล บรรดาศักดิ์ และสถาบันของคีตัน