ภาษาซาลาร์

ภาษาซาลาร์ (ชื่อเรียกตนเอง Salır gaçı; ISO 639-3: slr) เป็นภาษาเตอร์กิกสายโอกุซและเป็นสมาชิกที่แยกอยู่ทางตะวันออกสุดในเชิงภูมิศาสตร์ของสาขานี้ ใช้เป็นหลักในสวินฮว่าและฮว่าหลงของชิงไห่ รวมทั้งจีสือซานในกานซู่ และมีชุมชนตะวันตกขนาดเล็กกว่าในแถบอีหลีของซินเจียง รูปแปรตะวันออกที่มีผู้พูดมากกว่าประกอบด้วยภาษาถิ่นเจียจื่อและเมิ่งต๋า ส่วนภาษาซาลาร์อีหลีพัฒนาแยกออกไปภายใต้อิทธิพลที่เข้มข้นกว่าของภาษาอุยกูร์และคาซัค การสัมผัสกับภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงเหนือ ภาษาทิเบตอัมโด ภาษากลุ่มมองโกล และภาษาเขียนในโลกอิสลามมาหลายศตวรรษได้หล่อหลอมระบบเสียงกับคำศัพท์อย่างมาก แม้สัณฐานวิทยาแบบเติมปัจจัยและลำดับคำพื้นฐานยังคงเป็นแบบเตอร์กิก ภาษาซาลาร์ใช้เป็นภาษาพูดเป็นหลักและไม่มีอักขรวิธีมาตรฐานที่ยอมรับร่วมกัน เอกสารประวัติศาสตร์ใช้อักษรฐานอาหรับ มีการเสนอระบบอักษรละตินหลายแบบ ส่วนผู้พูดส่วนใหญ่ใช้ภาษาจีนเพื่อการรู้หนังสือและการเขียนอย่างเป็นทางการ