ภาษาบู๋นง

ภาษาบูนุนเป็นภาษาตระกูลฟอร์โมซา (ออสโตรนีเซียน) ของชาวบูนุน ซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่สูงที่สุดในภาคกลางของไต้หวัน มักสูงกว่า 1,000 เมตร มีชาวบูนุนราว 60,000 คน และมีผู้ใช้ภาษานี้เป็นภาษาแม่ในชีวิตประจำวันราว 12,000 คน ภาษานี้มีกลุ่มสำเนียงหลักห้ากลุ่ม (Isbukun, Takbanuaz, Takivatan, Takbakha และ Takituduh ที่สูญหายหรือใกล้สูญหาย) โดย Isbukun เป็นมาตรฐานสมัยใหม่ ภาษาบูนุนมีชื่อเสียงไปทั่วโลกจากเพลงเก็บเกี่ยว Pasibutbut ซึ่งเป็นการขับร้องประสานเสียงแปดแนว หนึ่งในประเพณีดนตรีประสานเสียงของชนพื้นเมืองที่มีชื่อเสียงที่สุดในเอเชีย บันทึกโดยคุโรซาวะ ทากาโตโมะ ในปี ค.ศ. 1943 และนำเสนอต่อคลังเอกสารชาติพันธุ์ดนตรีวิทยาของยูเนสโก