ภาษาต๋าหวู (ยา่หม่าย)

ภาษาเตา (Tao/ยามิ, Tao Tao) มีลักษณะเฉพาะในบรรดาภาษาชนพื้นเมืองที่ได้รับการรับรองของไต้หวัน เพราะเป็นภาษามาลาโย-โพลีนีเซียน (สาขาบาตานิก) เพียงภาษาเดียว — ไม่ใช่ภาษาตระกูลฟอร์โมซา — พูดโดยผู้คนราว 3,000 คนบนเกาะออร์คิด (Lanyu/หลานอวี่ นอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของไต้หวัน) มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาอีวาตันแห่งหมู่เกาะบาตาเนสของฟิลิปปินส์ ซึ่งสะท้อนเส้นทางการเดินเรือของชาวออสโตรนีเซียนในยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดดเด่นด้วยวงรอบพิธีกรรมปลาบินมีวันวา (Mivanwa) อันประณีต ข้อห้ามในการจับปลาทะเล และประเพณีนักรบเกราะเงิน อักขรวิธีอักษรละตินได้รับการพัฒนาตั้งแต่ปี 2001 ควบคู่กับโครงการการศึกษาภาษาชนพื้นเมืองของไต้หวัน