ภาษาซังโก

ภาษาซังโก (yângâ tî sängö) เป็นภาษาประจำชาติของสาธารณรัฐแอฟริกากลาง และเป็นหนึ่งในภาษาครีโอลประจำชาติที่มีสถานะมั่นคงที่สุดในแอฟริกา มีผู้ใช้ราว 5 ล้านคน (ส่วนใหญ่เป็นภาษาที่สอง) แม้จะยังมีการถกเถียงว่าควรจัดเป็นภาษาครีโอล (หรือจะเป็นพิดจินหรือโคอิเน) ภาษานี้เกิดขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตามลำน้ำอูบังกิ ในฐานะภาษาพิดจินเพื่อการค้าที่มีพื้นฐานจากภาษางบันดีเหนือ (ภาษาในตระกูลอูบังกิ) และขยายตัวในยุคอาณานิคมฝรั่งเศส เป็นภาษาราชการร่วมกับภาษาฝรั่งเศสตั้งแต่รัฐธรรมนูญปี ค.ศ. 1963 และใช้ในวิทยุ โทรทัศน์ การศึกษาระดับประถม ตลอดจนพิธีกรรมของนิกายโรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ มีวรรณยุกต์ระดับคำสามเสียง (ต่ำ กลาง สูง) กำกับด้วยเครื่องหมายเสริมสัทอักษร เรียงลำดับคำแบบประธาน-กริยา-กรรม และมีสัณฐานวิทยาของคำนามที่เรียบง่ายกว่าภาษาต้นทางในตระกูลอูบังกิ