ภาษาคัชไค

ภาษาแคชไค (Qašqāyī) เป็นภาษาตระกูลเตอร์กิกสาขาโอกุซใต้ ซึ่งใช้พูดโดยสมาพันธ์เผ่าแคชไคแห่งจังหวัดฟาร์สทางตอนกลาง-ใต้ของอิหร่าน โดยมีประชากรจำนวนมากอยู่ในบูเชห์ร โคห์กีลูเยห์-โบเยอร์-อะห์มัด อิสฟาฮาน และคูเซสถานด้วย แม้จะถูกแยกออกทางภูมิศาสตร์จากใจกลางหลักของโอกุซ (อานาโตเลีย อาเซอร์ไบจาน เติร์กเมนิสถาน) แต่ในเชิงวงศ์วานก็ใกล้เคียงกับภาษาอาเซอร์ไบจานมากที่สุด โดยมีระบบกลมกลืนสระแบบโอกุซ ปัจจัยแสดงการกแบบเกาะติด และการลงท้ายบ่งบุรุษร่วมกัน มากกว่าจะใกล้กับภาษาตุรกี การติดต่อกับภาษาเปอร์เซียและภาษาโลรีมานานหลายศตวรรษได้ก่อให้เกิดการยืมคำศัพท์อิหร่านอย่างกว้างขวางและการแปลยืมบางส่วนในรูปแบบอนุประโยค (Csató 2005) ชาวแคชไคยังคงเป็นชนเร่ร่อนอยู่บางส่วน โดยทำการอพยพตามฤดูกาลระยะไกลที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกที่ยังหลงเหลืออยู่ (ilraah) ระหว่างทุ่งหญ้าฤดูร้อนบนที่สูงซากรอสและที่พักฤดูหนาวในที่ราบลุ่มทางตอนใต้ ไม่มีอักขรวิธีมาตรฐานที่กำหนดเป็นแบบแผน อักษรเปอร์เซีย-อาหรับใช้ในสิ่งพิมพ์ และอักษรละตินใช้ในงานวิชาการ