ภาษาเซียง (สำเนียงยงโจว)

ภาษาจีนเซียงหย่งโจว (永州湘语) ในที่นี้หมายถึงรูปแปรภาษาเซียงที่มีศูนย์กลางอยู่ในเขตหลิงหลิงและเหลิ่งสุ่ยทานของเมืองหย่งโจว ทางตอนใต้ของมณฑลหูหนาน การจำแนกสมัยใหม่จัดคำพูดส่วนใหญ่เหล่านี้ไว้ในแขนงหย่ง–เฉวียน ซึ่งเป็นแนวภาษาถิ่นที่ทอดไปทางตะวันตกถึงอำเภอเฉวียนโจวและกว้านหยางทางเหนือของกว่างซี อย่างไรก็ดี งานวิจัยบางชิ้นจัดภาษากลางของเขตเมืองหย่งโจวเป็นภาษาจีนกลางตะวันตกเฉียงใต้ และอำเภอทางใต้ยังมีภาษาถิ่นพื้นเมืองหูหนานใต้หลากหลาย จึงกล่าวไม่ได้ว่า “ภาษาหย่งโจว” เป็นภาษาถิ่นเดียวที่เป็นเนื้อเดียวกัน รูปแปรหย่ง–เฉวียนแตกต่างกันด้วยพัฒนาการเฉพาะของพยัญชนะต้นก้องและเสียงเสียดแทรกในภาษาจีนยุคกลาง และต่างจากภาษาเซียงใหม่ที่มีฉางชาเป็นศูนย์กลางอย่างมาก โดยทั่วไปเขียนด้วยอักษรจีนมาตรฐานและไม่มีอักขรวิธีแยกต่างหาก ส่วนการศึกษาอย่างเป็นทางการและการบริหารใช้ภาษาจีนกลางมาตรฐานเป็นหลัก