ภาษาผูเซียน

ภาษาหมิ่นผู่เซียน (莆仙語 เรียกว่าสิงฮว่าหรือเฮงฮว่าด้วย; ISO 639-3: cpx) เป็นสาขาหนึ่งของภาษาหมิ่น ใช้พูดเป็นหลักที่ผู่เถียนและเซียนโหยวตามชายฝั่งมณฑลฝูเจี้ยน และมีชุมชนผู้พลัดถิ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ งานวิจัยเชิงประวัติศาสตร์เปรียบเทียบถือว่าภาษานี้แยกมาจากหมิ่นใต้และได้รับอิทธิพลอย่างมากจากการสัมผัสกับหมิ่นตะวันออก ซึ่งช่วยอธิบายลักษณะช่วงเปลี่ยนผ่าน ผู่เถียนและเซียนโหยวเป็นภาษารูปแปรหลักสองแบบ และระบบเสียงรักษาลักษณะเก่าของภาษาหมิ่นไว้ควบคู่กับนวัตกรรมที่เกิดจากการสัมผัสภาษา โดยทั่วไปเขียนด้วยอักษรจีน แต่วิลเลียม บรูว์สเตอร์ได้คิดระบบอักษรละติน Hinghwa Romanized (興化平話字) ขึ้นในปี 1890 เพื่อใช้ในการเผยแผ่ศาสนาและการศึกษา ภาษานี้ยังเป็นภาษาดั้งเดิมที่ใช้แสดงงิ้วผู่เซียน ซึ่งเป็นศิลปะการละครประจำภูมิภาคที่มีมายาวนาน