ภาษาบาซา

ภาษาบาสซา (Bassa wuɖu ซึ่งในชื่อเรียกตนเองหมายถึง "คำพูดของชาวบาสซา") เป็นภาษาที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มภาษากรูตะวันตกของตระกูลไนเจอร์-คองโก และเป็นภาษาหลักของเทศมณฑลบาสซาบริเวณชายฝั่งไลบีเรีย อักษรวาห์ (Vah) เป็นระบบอักษรพยางค์ผสมตัวอักษรพื้นเมืองอันเป็นเอกลักษณ์ที่ทอมัส นาร์เวน ลูอิส นักปราชญ์ชาวบาสซาแห่งไลบีเรียคิดค้นขึ้นราวปี ค.ศ. 1907 ถูกใช้เป็นเครื่องหมายแสดงวัฒนธรรมและอัตลักษณ์ แม้ว่าในการเขียนประจำวันจะใช้อักษรละตินเป็นหลักก็ตาม ภาษาบาสซาแสดงลักษณะดั้งเดิมของภาษากรู ได้แก่ ระบบสระเจ็ดเสียง ระบบวรรณยุกต์อย่างง่าย (สูง/กลาง/ต่ำ) และคำกริยาที่บ่งชี้การณ์ลักษณะผ่านการเปลี่ยนแปลงวรรณยุกต์ที่ปัจจัยท้ายคำ ภาษาบาสซาเคยเป็นภาษาหลักของชายฝั่งไลบีเรียในยุคก่อนอาณานิคม และยังคงมีอิทธิพลต่อภาษาอังกฤษและพิดจินของไลบีเรียผ่านการยืมคำศัพท์มาจนถึงปัจจุบัน