ภาษากวางตุ้งตงก่วน

ภาษาเยว่ตงกวาน (莞寶粵語) เป็นกลุ่มย่อยกวาน-เป่าของภาษากวางตุ้งเยว่ไห่ ซึ่งพูดกันทั่วทั้งจังหวัดตงกวาน (ผู้พูดราว 3 ล้านคน) และในอดีตแผ่ไปถึงพื้นที่เป่าอาน–เซินเจิ้น จึงเป็นที่มาของชื่อรวม 莞寶 ("กวาน-เป่า") ภาษานี้เข้าใจกันได้เพียงบางส่วนกับภาษากวางตุ้งมาตรฐานทรงเกียรติของกว่างโจว–ฮ่องกง ลักษณะวินิจฉัยได้แก่ ระบบสระที่ /ɵy/ ของภาษากวางตุ้งมักปรากฏเป็น /ui/ การสะท้อนเป็นเสียงไม่ก้องพ่นลมของพยัญชนะต้นเสียงก้องบางตัวในภาษาจีนยุคกลาง และคลังวรรณยุกต์ที่ลดเหลือ 6 เสียงในหลายสำเนียงย่อย (เทียบกับ 9 เสียงในภาษากวางตุ้งกว่างโจว) สำเนียงเป่าอานของเซินเจิ้นเป็นหนึ่งในหน่วยพื้นฐานหลักที่อยู่เบื้องล่างภาษาพื้นถิ่นของเซินเจิ้นก่อนปี 1980 ที่บัดนี้ถูกแทนที่ไปแล้ว ก่อนการอพยพเข้าเมืองครั้งใหญ่