ภาษาลูเวียน

ภาษาลูเวียนเป็นภาษาอินโด-ยูโรเปียนสาขาอนาโตเลียที่ใกล้ชิดกับภาษาฮิตไทต์ และมีหลักฐานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราชในอนาโตเลียและซีเรียตอนเหนือ ภาษานี้สืบทอดผ่านประเพณีการเขียนสองแบบ ได้แก่ ภาษาลูเวียนอักษรลิ่มซึ่งพบเป็นหลักในข้อความและแผ่นดินเหนียวจากหอจดหมายเหตุฮิตไทต์ กับภาษาลูเวียนอักษรภาพซึ่งใช้อักษรภาพพื้นเมืองของอนาโตเลียที่ไม่เกี่ยวข้องกับอักษรภาพอียิปต์ หลังจักรวรรดิฮิตไทต์ล่มสลายราว 1200 ปีก่อนคริสต์ศักราช จารึกอักษรภาพยังใช้ต่อในรัฐยุคเหล็ก เช่น คาร์เคมิช เมลิด และทาบาล จนถึงการขยายอำนาจของอัสซีเรียในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราช การค้นพบจารึกสองภาษาลูเวียน–ฟินิเชียที่คาราเตเปในปี 1947 ช่วยในการถอดความ และการแก้ไขค่าการอ่านเครื่องหมายในคริสต์ทศวรรษ 1970 ยืนยันอย่างมั่นคงขึ้นว่าข้อความอักษรภาพเหล่านี้บันทึกภาษาลูเวียน