ภาษาเหมื่อง

ภาษาเหมื่อง (Tiếng Mường; ISO 639-3: mtq) เป็นภาษากลุ่มเวียติกในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ใช้พูดเป็นหลักในชุมชนชาวเหมื่องทางตอนเหนือของเวียดนาม โดยเฉพาะจังหวัดฮหว่าบิ่ญ แท็งฮว้า ฟู้เถาะ และจังหวัดใกล้เคียง ภาษานี้อยู่ในกลุ่มเวียด-เหมื่องและสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาเวียดนาม โดยมีความสอดคล้องของเสียงอย่างเป็นระบบและคำศัพท์สืบทอดจำนวนมาก แต่ประกอบด้วยภาษารูปแปรตามภูมิภาคหลายแบบ มิใช่รูปแบบเดียวที่เหมือนกัน ภาษารูปแปรเหมื่องมีวรรณยุกต์ โดยจำนวนและการออกเสียงวรรณยุกต์ต่างกันตามภูมิภาค และบางแบบรักษาความแตกต่างหรือกลุ่มพยัญชนะที่สูญไปจากภาษาเวียดนาม ภาษานี้ส่วนใหญ่เป็นภาษาเชิงวิเคราะห์ โดยทั่วไปเรียงคำแบบประธาน–กริยา–กรรม และใช้ลักษณนาม คำอนุภาค กับโครงสร้างกริยาเรียง การเขียนสมัยใหม่ใช้อักขรวิธีอักษรละตินที่มีภาษาเวียดนามเป็นแบบอย่างบางส่วน และการกำหนดมาตรฐานกับการส่งเสริมการรู้หนังสือระดับภูมิภาคช่วยสนับสนุนการศึกษา สิ่งพิมพ์ การกระจายเสียง และการบันทึกวัฒนธรรม