ภาษาลัตกาเลีย

ภาษาลัตกาเลียเป็นภาษากลุ่มบอลติกตะวันออกของแคว้นลัตกาเล อันเป็นภาคตะวันออกเฉียงใต้ของลัตเวียที่นับถือนิกายคาทอลิก มีขนบการเขียนย้อนไปถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 และมีอักขรวิธีที่ประมวลเป็นระบบ ปรับปรุงครั้งล่าสุดเมื่อ ค.ศ. 2007 ภาษานี้ต่างจากภาษาลัตเวียมาตรฐานด้วยชุดความสอดคล้องอย่างสม่ำเสมอ — ā และ ē ของลัตเวียปรากฏเป็น uo และ ā (māte → muote, tēvs → tāvs) /uo/ ของลัตเวียปรากฏเป็น ū (koks → kūks, roka → rūka) ie ของลัตเวียปรากฏเป็น ī (viens → vīns) และ a เสียงสั้นกลายเป็น o (galva → golva, labs → lobs) — และด้วยชั้นคำยืมจากภาษาโปแลนด์ เบลารุส และรัสเซียที่หนากว่าภาษาลัตเวียมาก การกลายเป็นเสียงเพดานแข็ง (palatalisation) แพร่หลายกว่าในภาษาลัตเวียมาก และลำดับเสียง -ņs ออกเสียงเป็นเสียงกักเสียดแทรก ทำให้ได้ guņs 'ไฟ' [ˈɡunʲt͡sʲ] และ suņs 'สุนัข' กฎหมายลัตเวียไม่รับรองว่าเป็นภาษาเอกเทศของตนเอง จึงทำให้ไม่มีสิทธิในการเรียนการสอนในโรงเรียน แม้จะมีหนังสือพิมพ์ สำนักพิมพ์ และวิกิพีเดียของตนเอง สำมะโนประชากร ค.ศ. 2011 บันทึกผู้ใช้ประจำวัน 164,500 คน ราวร้อยละ 8.8 ของประชากรลัตเวีย แต่การถ่ายทอดสู่เด็กอ่อนแอ และโดยทั่วไปจัดว่าอยู่ในภาวะเปราะบาง