ภาษาอิว-เมี่ยน

ภาษาอิวเมี่ยนเป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์ในสาขาเมี่ยนของตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน มีผู้พูดราว 800,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวอิวเมี่ยน ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยที่ใหญ่ที่สุดของชนชาติเย้าในจีน ผู้พูดส่วนใหญ่อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของจีน (กวางสี หูหนาน ยูนนาน และมณฑลใกล้เคียง) โดยมีชุมชนขนาดใหญ่ในเวียดนามตอนเหนือ ลาว และไทย รวมทั้งกลุ่มผู้อพยพในสหรัฐอเมริกาหลังสงครามเวียดนาม เดิมเขียนด้วยอักษรจีน ต่อมาในปี ค.ศ. 1984 มีการสร้างอักษรอิวเมี่ยนแบบรวมที่ใช้อักษรละติน โดยใช้ตัวอักษรท้ายคำแสดงวรรณยุกต์แปดเสียง