ภาษาจามตะวันออก

ภาษาจามตะวันออก หรือเรียกว่าภาษาจามฟานราง (ISO 639-3: cjm) เป็นภาษาจามในตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้เป็นหลักในจังหวัดนิญถ่วนและบิ่ญถ่วนทางตอนกลางใต้ของเวียดนาม ภาษานี้ต่างจากภาษาจามตะวันตก (cja) ซึ่งมีศูนย์กลางในกัมพูชา และผู้พูดประกอบด้วยชุมชนอาฮีเยร์หรือบาลามอน ชุมชนอาวัลหรือบานี ตลอดจนผู้มีความเชื่อทางศาสนาอื่น อักษรอะบูกิดาอาคาร์ตราห์ดั้งเดิมซึ่งสืบจากอักษรพราหมีของอินเดียใต้ ใช้ในต้นฉบับและการสอนในชุมชน ส่วนการถอดอักษรละตินก็ใช้ในงานภาษาศาสตร์และการศึกษา การสัมผัสกับภาษาเวียดนามยาวนานได้ปรับโครงสร้างคำและก่อให้เกิดความต่างของลักษณะการเปล่งเสียงหรือระดับเสียง งานวิเคราะห์บางชิ้นมองว่ากำลังเริ่มพัฒนาเสียงวรรณยุกต์ ดังนั้นป้ายว่า “ไม่มีวรรณยุกต์” อย่างเด็ดขาดจึงง่ายเกินไป ภาษาจามตะวันออกไม่มีสถานะทางการระดับประเทศ และการถ่ายทอดต่างกันไปเมื่อภาษาเวียดนามครองโรงเรียนและชีวิตสาธารณะมากขึ้น