จีน-ญี่ปุ่นโอกินาวะ

นี่ไม่ใช่ภาษาโอกินาวาแท้ (อูชินาอากูจิ Uchinaaguchi 沖縄口 ซึ่งเป็นภาษาริวกิวที่แยกต่างหากและมีการอ่านแบบจีน-ริวกิวของตนเอง) แต่เป็นภาษาญี่ปุ่นสมัยใหม่ที่พูดในโอกินาวาโดยมีอิทธิพลชั้นรองพื้น (substrate) จากระบบเสียงของภาษาโอกินาวา — บางครั้งเรียกว่าอูชินาอา-ยามาตูกูจิ (ウチナーヤマトゥグチ Uchinaa-yamatuguchi, 'ภาษาญี่ปุ่นกลิ่นอายโอกินาวา') ผลกระทบชั้นรองพื้นที่แพร่หลายที่สุดต่อรูปอ้างอิงแบบจีน-ญี่ปุ่นคือการยกสระสามตัวตามแบบแผนของริวกิว: /e/ สั้น → /i/, /o/ สั้น → /u/, /eː/ ยาว → /iː/, /oː/ ยาว → /uː/ ดังนั้น 月 getsu → gitsu, 東 tō → tū, 西 sei → sii, 見 ken → kin, 木 boku → buku, 五 go → gu สระประสม /ai au/ มักได้รับการรักษาไว้ (海 kai, 来 rai) การยกนี้ส่งผลต่อสระทุกตัวในคลังเสียงจึงปรับรูปออนโยมิ (on-yomi) ที่พบบ่อยเป็นสัดส่วนมาก ทำให้เป็นความแตกต่างของการอ่านแบบจีน-ญี่ปุ่นที่เป็นระบบมากที่สุดในบรรดาสำเนียงภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด ข้อมูลในที่นี้เป็นไปตามระบบเสียงชั้นรองพื้นที่อธิบายโดย Shimoji (2010) สำหรับภาษาโอกินาวา และ Pellard สำหรับภาษาริวกิว โดยนำมาประยุกต์กับรูปอ้างอิงเฮปเบิร์น (Hepburn) มาตรฐาน