Usomaji wa Kanbun (Kijapani)

Kanbun kundoku (漢文訓読 "usomaji wa kanbun kwa maana") ni desturi ya kielimu ya Kijapani ya kusoma maandishi ya Kichina cha Kale (Kichina cha Kifasihi / lzh), inayohamisha mpangilio wa maneno wa Kisinitiki kwenye mofolojia ya Kijapani kupitia vifaa vitatu vya ufafanuzi: alama za kaeriten (返り点) zinazopanga upya maneno ya Kichina kufuata mpangilio wa SOV wa Kijapani, okurigana (送り仮名) yaani hiragana zinazotoa minyambuliko ya Kijapani, na okototen (ヲコト点) ambayo awali zilisimba vihusishi vya Kijapani. Ni mchanganyiko halisi — maandishi chanzo ni ya Kichina cha Kale, lakini usomaji unaotokana nayo uko katika mofolojia ya Kijapani (cha kale) na huchanganuliwa kama Kijapani. Hutofautiana na hatua yoyote moja ya Kijapani (ojp/ja_heian/ja_chu/ja_edo/ja) na desturi yoyote halisi ya usomaji wa Kichina (zh_han/zh_tang/zh_song). Iliasisiwa kitaasisi katika chuo cha Kikonfusio cha Yushima Seidō (湯島聖堂) cha enzi ya Tokugawa na imeendelea kufundishwa bila kukatizwa katika elimu ya sekondari ya Kijapani tangu wakati huo — njia ambayo kupitia kwayo classics za Kikonfusio, kanuni za Kibuddha, na ushairi wa Tang/Song viliingia katika maisha ya kifikra ya Kijapani tangu karne ya 8 hadi sasa.